Levensverbintenissen

Onder dit kopje vallen alle vormen waarin twee mensen hun verbondenheid voor Gods aangezicht en de gemeenschap willen vieren, zoals het kerkelijk huwelijk.

Huwelijksinzegening

De klassieke vorm: na het burgerlijk huwelijk (in de PKN verplicht voorafgaand aan elke kerkelijke viering) volgt de inzegening, met geloften, ringwisseling als dat nog niet gedaan is en zegen. Bijbellezingen rond liefde en trouw zijn gebruikelijk (1 Korintiërs 13, Hooglied, Ruth 1:16-17).

Zegening van partnerschap

Voor stellen die niet kerkelijk willen trouwen, of voor wie een huwelijk burgerlijk of kerkelijk niet openstaat, biedt zegening van een verbintenis een vergelijkbare viering. Vorm en woordkeuze kunnen dicht bij de huwelijksinzegening liggen, of er bewust van afwijken.

Zegening van bestaande relaties

Soms wordt om zegening gevraagd door paren die al lang samen zijn — na een jubileum, na het overwinnen van een crisis, of simpelweg omdat de wens er nu pas is. Deze vieringen zijn doorgaans informeler en persoonlijker van toon.

Vriendschapsverbintenis

Een minder bekende vorm: de viering van een diepe, niet-romantische verbintenis tussen vrienden — bijvoorbeeld twee mensen die samen oud willen worden, of een hechte band willen markeren zonder dat er sprake is van een liefdesrelatie. Vorm en taal moeten hier vaak helemaal op maat worden gemaakt, zie ook [[REF]].